Amper enkele maanden na mijn reis naar Gambia heb ik Slovenie bezocht. Aangetrokken door de kreet ‘Uilen en andere vogels in de broedtijd’. En die uilen wilde ik wel eens zien!
Voor vertrek werd de verwachting getemperd door de gids die vertelde dat het soms moeilijk zoeken was naar de uilen in Koroška, het noordelijke gedeelte van Slovenie, tegen de Oostenrijkse grens. Koroška is dan ook de Sloveense naam voor het gebied dat Karinthië heet in Oostenrijk. Een geweldig mooi bosachtig gebergte met veel naaldbomen en ongerepte natuur. En, nog belangrijker, nauwelijks mensen.
Maar vanaf de eerste dag lieten de uilen zich zien! En hoe! Ik heb veelvuldig de Oereal Uil en de Ruigpootuil gezien en ook een aantal maal de Dwerguil. Een geweldige ervaring.
Na de uilen vertrokken naar de wijnstreek Ormož. Daar zijn geen bergen, maar een glooiend heuvellandschap waarop de wijnranken het goed doen. Hier trof ik de europese soorten zoals draaihals en diverse andere spechten, de koekoek, En ook weer een uilensoort: de bosuil. Met als klap op de vuurpijl op de laatste dag: de wielewaal! Die had ik al lang op mijn wensenlijstje staan. Maar behalve horen en vluchtig zien, was het nog niet tot een mooie foto gekomen. Tot nu!
Al met al was mijn verwachting van deze reis gemiddeld (ik wist niet wat er van te denken) en is dat ruim overtroffen waardoor ik razend enthousiast weer vertrok. Hoewel ik moet zeggen dat de gemiddelde geluksfactor tijdens deze reis zo hoog was, dat een tweede keer het succes waarschijnlijk minder zal zijn. Wie weet?